SuKienKa w ciePłym koloRze

Góra tej sukienki (z modelu 127, Burda 10/2012), to jest chyba to o co mi chodziło. Dekolt łódeczka, na łopatkach lekkie wcięcie, zaszewki z przodu i z tyłu podkreślają figurę. Zamek 40 cm wszyty jest z boku. Głowa bez problemu (a mam dużą) wchodzi przez otwór, co mi bardzo odpowiada, bo nie przepadam za zamkami z tyłu. Zawsze muszę nieźle się wyginać, aby go zapiąć. A tak myk i zapięte:)

Sukienkę uszyłam z cienkiej bawełnianej satyny o szerokości 90 cm i długości 2,4 m. Materiał kupiony oczywiście w SH . Przed uszyciem zdekatyzowałam go, żeby później nie było niespodzianek. Dół sukienki jest z półkola, albo jak mówi moja mama z półklosza:) Dużo i szybko chodzę, więc taka spódnica bardzo się sprawdza. Dół sukienki odwiesiłam na jeden dzień, ale nic nie trzeba było wyrównywać. Akurat ten materiał nie wyciągnął się.

*****

Oto ona.

Na podkroje pach i dekoltu nakleiłam paski flizeliny.

Na odszycia cięłam 3,5 cm paski ze skosu. Wszystkie podszyte ręcznie.

Tutaj nie widać, ale pasek flizeliny nakleiłam też w pasie. Trochę się obawiałam, że później się rozciągnie. Nie wiem dlaczego?

Po lewej stronie wszyłam 40 cm kryty zamek.

Teraz trochę mnie:) Nikt nie chciał mnie pohuśtać:(

Na mojej działce. Kocham czereśnie:)

Kapelusz z SH. Ale jak pasuje!

Na mojej głowie taki sam nieład jak na działce:) Ale na działce to zamierzone. Musi zadziałać środek chwastobójczy, a na to potrzeba jeszcze jakieś 2-3 tygodnie. W tym roku nici z warzywek:)

Pasek z SH, bransoletka z Primark-u.

Podoba mi się dekolt.

Miałam tylko dwie sekundy :)

Cudowny zapach piwonii.

Z koronką też mi się podoba.

A może czarne dodatki?

Szyło się fajnie i szybko. Góra sukienki jest w rozmiarze 36, a spódnica ma promień brzegu talii 22 cm i pasuje do góry. Dół spódnicy obrzuciłam overlokiem i podwinęłam 1 cm.

Koszt sukienki to niecałe 10 złotych:)

Do miłego!!!

PantEra

Dzisiejszą sukienkę uszyłam z jedwabnej satyny, którą odzyskałam ze spódnicy kupionej w SH jakieś 3-4 lata temu. Materiału było wystarczająco, bo spódnicę uszyto z prostego kawałka materiału, z zakładkami w pasie i doszytym szerokim paskiem w gumkę. Czyli tradycyjnie:)

Na górę sukienki wykorzystałam wykrój modelu 118 z burdy 3/2013. Podkroje pach i dekoltu wykończyłam pliskami ze skosu, które podszyłam ręcznie. Na próbce odszycie maszynowe wyglądało topornie. Dół sukienki jest uszyty z półklosza. Promień brzegu talii wynosi 22 cm i pasuje do góry w rozmiarze 36. Sukienka zapinana jest na kryty zamek wszyty na lewym boku sukienki.

*****

Oto ona.

Piękny motyw w kolorze zgniłej zieleni.

Spódnicy nie prułam na szwach bocznych. Jeden szew wykorzystałam  przy prawym boku spódnicy.

Podkroje pach i dekoltu, oraz lewy brzeg sukienki (na długość zamka ) wzmocniłam cienką flizeliną.

Pasek uszyty z tego samego materiału.

Z brązowym kołnierzykiem.

 Nie powiem żeby szyło się fajnie. Wiadomo: satyna, a na dodatek jedwab to trochę niewdzięczny duet. Nawet przymiarki ograniczyłam do koniecznego minimum. Pomyślałam: co wyjdzie to wyjdzie, najwyżej stracę tę cholerną złotówkę (tyle kosztowała spódnica). Ale jestem  zadowolona. Sukienka  nie jest dopasowana, więc satyna delikatnie dotyka ciała. Dół sukienki ładnie pracuje podczas chodzenia (czyt.:podczas kręcenia tyłkiem). Jest OK:) Tylko kiedy nosić jak taka pogoda za oknem?

Do miłego!

BlaDy Róż

 Tę sukienkę miałam pokazać wcześniej, ale siostra nie dawała znać, czy już ją otrzymała. Musiałam wysłać SMS-a  z zapytaniem, czy pasuje. Odpisała, że pasuje i jest wszystko w porządku, nawet długość odpowiada. Teraz mogę spokojnie napisać, że takich sukienek są TYLKO DWA EGZEMPLARZE:) Siostry i moja. Szyjąc sukienkę-prezent ciągle przymierzałam i przymierzałam, aż mi się spodobała. A skoro miałam dzianiny na dwie to czemu nie uszyć dla siebie?:) Uszyłam i jestem z niej bardzo zadowolona, chociaż za różem nie przepadam. Mnie i siostrę dzieli 1000 kilometrów, więc nie ma obawy, że spotkamy się tak samo ubrane:)

Na zdjęciach jestem w sukience siostry. Od mojej jest pół rozmiaru większa i trochę dłuższa (jakieś 2-3 cm). Reszta identyczna.

*****

 W balerinach...

....i na obcasach.

Na lewej stronie musiałam pomagać sobie strzałkami, aby nie pomylić kierunku wszycia części sukienki. Najgorsze jest to, że pod ręką miałam tylko wodoodporny mazak:)

 Tak wygląda dzianina z bliska. Blady róż z czarnym, kupiona w SH.

Dzianina jest mało rozciągliwa, więc sukienka zapinana jest na kryty zamek błyskawiczny o długości 60 cm. Dalej twierdzę, że jest to dobry wykrój:)

Do miłego!!!

Coś NoWeGo na WioSnę

 Spodnie- model 107 z Burdy 11/2012

Uszyłam je z grafitowej wełenki (SH) w cieniutkie prążki. Nogawki wąskie (rurki), kieszenie w karczkach biodrowych, z tyłu dwie zaszewki. Zupełnie prosty fason. Zastanawiam się tylko, czy lepiej by wyglądały gdybym nogawki zaprasowała w kant? W Burdzie są bez, ale tam są uszyte z materiałów, jak to się mówi, niezobowiązujących. Bawełna, satyna. Na razie ponoszę tak, a później się zobaczy:)

*****

 Oto one:)

Kilka zdjęć z kolejności szycia. Wiadomo-zaczynamy od kieszeni.

Już dawno nie szyłam spodni, więc musiałam przypomnieć sobie jak to się robi. Z zamkiem jakoś poszło

Pasek ma szerokość 3,5 cm.

Jeszcze bez dziurki na guzik.

Kieszenie zabezpieczone krótkimi przeszyciami.

Przyszyłam wewnętrzną część paska w szwie nasady, szyjąc na prawej stronie.

Lewa strona.

Dziurka na guzik wydziergana ręcznie.

Gotowe, ale jeszcze bez zatrzaski zamiast haczyka na końcu paska.

Obowiązkowo:)

A teraz trochę mnie:) Jednak na statywie można w pionie:)

Szyło się ławo i przyjemnie. Stopień trudności zadowalający:)  Koszt ok. 8 zł.:)

I to by było na tyle. W tym poście miałam pokazać inną wersję ostatniej sukienki, ale muszę poczekać jeszcze parę dni, aż przesyłka dotrze do właściciela:) Nie chcę psuć niespodzianki.

Do miłego!